East India Company: beoordeling

De gaming -industrie verwent degenen die van verhalen houden over zeeën, piraten, handel en glorieuze onverschrokken kapiteins. Ik zal niet zeggen dat goede projecten in deze setting heel vaak uitkomen, maar zelfs bestaande producten kunnen u jarenlang op de computer zitten. U kunt zaken doen bij Port Royal, zeegevechten regelen “Corsarers”, ‘Pirates!”En zelfs Empire: Total War. Simpel gezegd, om bij de advent in de “terugkeer van de legende” en, samen met andere dappere gebruikers, ploegen de eindeloze oceaan in piraten van de brandende zee. Het lijkt erop dat alle niches al druk zijn, maar er verschijnen soms nieuwe producten op de markt. En vandaag is er ongeveer een van hen – “East India Company”, Wat is speciaal en memorabel erin?https://rouge-casino.nl/

De eerste stappen

Waar begint de respectabele kapitein? Van de keuze van de natie waarvoor hij zal spelen. In het hoofdmenu krijgen we een standaardset aangeboden. Hier zijn de Spanjaarden, en de Britten, en de Fransen. Alle andere tekens zijn ook – we zullen gewoon niet vermelden. Naast de vlag, waaronder we zullen zwemmen, mag het een tijdperk kiezen. Even later zullen we in meer detail analyseren wat het beïnvloedt en hoe je interessanter kunt spelen, maar voor nu – op een wereldwijde kaart!

Het eerste dat je aandacht trekt, is lelijk ontwerp. Sommige niet-verwerkte schepen zweven als een papieren oceaan. Continue territoria zijn geen beter-bruine kleuren, donkergroen. Alles is een soort lelijke, onpressief. Zelfs Rome: Total War, wat al wauw is, hoeveel jaar-en dat ziet er technologischer uit. En zeker – veel aangenamer.

Maar ze geven lang geen wereldwijde kaart. Ze vragen om zo snel mogelijk naar Port Stolitsa te gaan en een respectabele kapitein te vinden met een schip. We zeggen: “Dus zeker, we zullen alles doen”. Er is een mooie, zoals Gouache opgesteld laden, en dan de poort zelf. Maar – oh, goden – hij is nog erger dan de lokale zee, het vasteland en de schepen samen genomen. Het voelt alsof hij … vies. Weer donkere kleuren, veel bruin. Ik wil dringend mijn ogen redden en sneller sluiten van dit alles. Dergelijke lelijkheid staat zichzelf alleen tunnelrattenstijl toe ..

Over het algemeen zullen we niet stoppen op de buitenste schaal. Een goed woord kan alleen worden gezegd over de downloadschermen, al het andere is zo walgelijk dat je het zeker niet wilt spelen. Maar we zullen nog steeds proberen de parel te vinden.

Dus onze eerste taak en de eerste acties. De regering van het land wordt zeer gevraagd om uit India het N-YA-aantal belangrijke ladingen te leveren. Kruiden, zijde, porselein. Geef het twintig jaar en stuur een grote hallo – dan moeten we alleen draaien.

Nou, oh, oké. We huren de kapitein in, en als we willen, dan de tweede. We vinden in India een stad die de nodige goederen ruilt en hier schepen naartoe sturen. We wachten. Ze zeilden, geladen, teruggestuurd naar onze haven. We wachten. Ze zeilden, gelost, naar India gestuurd. We wachten. Ze zeilden, vulden de pitten van porselein, wees naar de hoofdstad. We wachten.

Ja, dus dit is hoe onze eerste taak is voltooid, waarvoor twintig jaar worden toegewezen. Let op, een van de lokale jaar kan duren van vijftien tot twintig minuten speeltijd tot uur. Uitstekend entertainment voor de avond, nietwaar?

Maar de goden zijn aardig voor ons, en onze kapiteins zijn snel, en daarom kunnen we de eerste taak in een jaar of twee voltooien. Niemand gelooft echter in onze haast op het vasteland, en totdat de toegewezen tijd verstrijkt – om te controleren of we de taak hebben voltooid of mislukt, zal niemand zijn. We moeten wachten.

Captain Hacks

Gelukkig hebben de ontwikkelaars secundaire missies gemaakt, en gedurende alle twintig jaar hoeven we niet in de haven te koken en te wachten op minstens wat nieuws van het vasteland. Er zijn veel extra taken. Dan worden we gevraagd om een ​​bericht aan een Afrikaanse haven te nemen en vervolgens de lieve gast naar India te begeleiden. Vergeet niet dat dergelijke uitwerkingen erin waren “Corsarers”? Toen het geld eindigde, en zonder hen – een pijp, stemden we in met dit saaie, volledig secundaire werk.

IN “East India Company” Ze wordt de belangrijkste. Er is niets meer te doen, behalve om allerlei verschillende oceanen door twee te dragen en er geld voor te ontvangen, wat tot nu toe nu moet.

Oké, laten we al deze vermakelijke koerierslessen verlaten en onmiddellijk verder gaan met de dag waarop de regering ons prijst voor een goed ingevoegde taak. Het zal ons vertellen dat we goed zijn gedaan, dat om 40 ton porselein en 50 ton kruiden te vervoeren duidelijk een teken van vaardigheid is. En daarom, gerespecteerd, neem een ​​belangrijker missie-buitengewicht, je bent nog eens 150 ton porselein, 180 kruiden en 160 zijde. Bedankt voor je aandacht, ga naar uitvoeren.

En goed – alles wordt opnieuw herhaald. We dragen. We wachten. We wachten. En we dragen het. Toegegeven, na verloop van tijd zal de reikwijdte van onze onderneming enigszins veranderen. We kunnen tenslotte nieuwe schepen studeren en bouwen. Ze schakelden een paar keer over naar India, kochten goedkoop, verkocht duur en konden een tekening van een handelsschip bestellen. De volgende dag werden de wedstrijden verzameld op een ander schema, en vervolgens werd een schip neergelaten met een scheepswerf die de helft van India kon kosten om weg te nemen.

Alle goederen zijn te verwaarlozen, en u kunt er gemakkelijk achter komen hoeveel we zullen verdienen als we dit of dat product kopen en naar de kapitaal brengen. Daarom komen we gewoon bij de dichtstbijzijnde poort, kijken naar het prijsverschil (het is al berekend in de interface zelf, we hoeven niet te denken – we nemen de meest winstgevende), kopen en retourneren. En dus van tijd tot tijd, totdat we zoveel geld hebben dat er gewoon nergens is om het uit te geven … Maar zelfs daarna moeten we ruilen. Het is noodzakelijk om de tijd te doden.

Oorlog en deel twee

Echter “East India Company” bestaat niet alleen uit de economische en vergoedingen. Er is hier ook een oorlog in zee. Velen vergeleken voor dit spel met Empire: Total War. Zoals, hetzelfde, alleen zonder te vechten op aarde. Maar ik begrijp sterk niet waarom de ontwikkelaars deze modus in het algemeen hebben geïntroduceerd. We kennen twee standaardbenaderingen voor het creëren van gevechten. Dit is een arcade of een simulatie.

Uitstekende vertegenwoordiger van de eerste “school” – “Pirates!”Van Sida Mayer. Het was daar leuk, gedachteloos, leuk. Mooie foto, snelle gevechten. En dan – ook een duel op het schip.

Complexe gevechten die we kennen door “Zeerover”. Wanneer er rekening wordt gehouden. Zelfs in potten was alles erg moeilijk, en daarom – interessant.

Maar wat in “East India Company”? Sprayzeilen werken op dezelfde manier als gewone, granaten vliegen langs een onbekend traject, maar de gevechten zelf zijn erg lang en monotoon. Tegelijkertijd, met hints van realisme. Kortom, noch vis noch vlees, maar de duivel weet wat. De ontwikkelaars besloten echter dat dit allemaal buitengewoon leuk en fascinerend zou zijn in gevechten over het netwerk. Dat is gewoon leeg op servers. En het is niet verwonderlijk dat het dat is.

Over het algemeen is het enige dat kan alstublieft een grootschalige oorlog voor havens. Maar voor de game in deze periode moet je ofwel onmiddellijk de late tijdperken kiezen, of lang en koppig wachten als je vanaf het begin bent begonnen.

Maar toch, “East India Company” kan niet worden vergeleken met de beste vertegenwoordigers van het genre en in het algemeen fatsoenlijke strategieën. Te veel congressen en fouten hier. Alle naties zijn hetzelfde en verschillen alleen in de locatie van de hoofdstad;Er zijn minder goederen dan in “Corsarers” (En hier is de economie in de eerste plaats!);Er is geen wind op de globale kaart – zwem in welke richting dan ook met dezelfde snelheid. Hoe langer je niet naar de dokken gaat, hoe langzamer het schip beweegt-en waarmee is het verbonden? Het is duidelijk dat hij begroeid is met allerlei soorten modder, maar niet met dezelfde verbazingwekkende snelheid!

Verlangend. Het project heeft te weinig voordelen om het te spelen. Ja, iemand vond het leuk, en sommigen lof “East India Company”. Maar serieus, ze staat geen serieuze kritiek. In het algemeen ..

Voordelen: Wereldwijde confrontatie;Niet erg moeilijk handelssysteem.
Nadelen: een overvloed aan conventies;zwak economisch model;lelijk ontwerp en zwakke afbeeldingen;Saaie gevechten.