Supreme Commander 2: Review

Vind niet, er komt vandaag iets pijnlijk veel voortzetting uit? Er waren er eerder genoeg van, maar nu, wanneer we goede beoordelingen analyseren voor het beoordelen, is het steeds vaker in de buurt van de meest verwachte projecten die de Sciftery 2 waard zijn 2. Soms nog eens 3, 4, 5 enzovoort. Kijk zelf: Mass Effect 2, BioShock 2, Bad Company 2, Starcraft 2, Command & Conquer 4, Assassin’s Creed 2. Het lijkt erop dat uitgevers niet meer geld aan niet-sykvels geven. En de ontwikkelaars zijn blij – het is niet nodig om iets nieuws uit te vinden. Doe hetzelfde (soms beter dan voorheen, soms erger) – je verkoopt nog steeds je geesteskind. Het eerste deel en de advertenties zullen winstgevend zijn. Omdat toen ik ging zitten Supreme Commander 2, Iets in mij verwachtte teleurstelling. Zoals, wacht niet op iets goeds, Cyril. Maar ik probeerde alle stemmen weg te jagen die in mijn hoofd zaten, en met een nuchtere reden om te evalueren of de oorspronkelijke strategie werd voortgezet of zou het beter zijn als het voor altijd alleen werd gelaten.https://slotssafaricasino.nl/

Maar de eerste indruk. Zowel de tweede, en zelfs na de passage van twee campagnes, schreeuwde deze stem echter nog steeds in mijn hoofd: “Dit is niet de game, waarom ze Supreme Commander hebben verpest?”

Voorheen was je echt de opperbevelhebber -inch. We hebben naar de kaart gekeken en bang. Wauw, maar meteen kun je een klein land vestigen! Waarom vechten? Laten we de aarde ploegen en robots-koras laten groeien, en dan hun olieachtige melk drinken. Nu zijn de gebieden klein. Niet meer dan in sommige rode waarschuwing 3 of orde van oorlog. Wat is er wereldwijd als je alle tien tanks kunt winnen?

Als de vijand veel troepen heeft, en tank-rash werkt niet, dan is dit ook geen probleem. Tegenwoordig wordt onderzoek enigszins anders uitgevoerd. Er zijn een boom met vaardigheden, er zijn speciale bril die we uitgeven aan de aankoop van wetenschappelijke ontwikkelingen. En daarom, als je speciale gebouwen opzet, kun je na 15 minuten verschillende ongelooflijk sterke robots of vliegtuigen maken en een gevecht winnen.

En de economie is ook gemakkelijker geworden. Geen magazijnen meer voor u, bronnen worden blijkbaar opgeslagen, u hebt een boezem en morst u nooit vanaf daar. Hoe dan ook Supreme Commander 2 Ik heb de Soul RT’s verkocht. Globaleheid ruikt hier niet. En de huidige tactieken lijken sterk op die welke in Starcraft elk kunnen worden gezien.

Echter (ja, ik blijf mopperen, wat echt. ), zelfs de graphics duiden op dat dit niet dezelfde “suprim” is. Eerder controleerden we echte krachtige robots op enorme kaarten, en nu sturen we met plastic soldaten in een kinderdoos voor kinderen. Kijk naar de texturen. Zien er grappig, onnatuurlijk uit. Zelfs een soort dom. Verzadigd blauw, rood, groen. Niets zal je er meer aan herinneren dat dit echt een oorlog is. Eh-eh-eh, wat deed het Gas aangedreven spellen.

Tranen van de opperbevelhebber

Misschien is dit een ideologische voortzetting? Waar geschiedenis, helden, hun ervaringen belangrijk zijn?

En weet je, de plot van het tweede deel zal je echt heel bekend zijn. En niet omdat het lijkt op de geschiedenis van het origineel. Alleen het lokale verhaal is waarschijnlijk nog tien of twintig jaar geleden uit de tijd. Toen de cinema enormer werd en besloot dat de kijker graag films kijkt over hetzelfde in verschillende cover. En hier hebben we een klassiek voorbeeld van hetzelfde “hetzelfde”, maar over humanoïde robots (hoewel het licht al “Transformers” heeft gezien. )).

Hij vocht voor het idee. Ze hield van hem. Ze verraden hem en vermoordden haar. Hij besloot wraak te nemen. En gewonnen. En ze leefde.

Dit is de hele plot van de eerste campagne. Boredom, die de speler met beide handen schudt en in de hele keel schreeuwt: “Kalm, zorgen, zorgen!”Maar deze schreeuwen spannen alleen maar, dwingen ons niet om op zijn minst enkele emoties te ervaren. Er is zelfs geen walging – alles is te gezichtsloos en akant voor gaten in de gaten.

Stem van bovenaf

Dus, voor een korte tijd zullen we afleiden van de mechanica en “geen taarten” en proberen we naar te kijken Supreme Commander 2 Dichtbij. Misschien is het precies toneelstuk grappig. Het gebeurt dat het lijkt erop dat het project dom lijkt te zijn en de soldaten hetzelfde zijn en het management is schapen, maar het is nog steeds leuk om het te passeren.

Zoals in Supreme Commander 2 Er is een strijd? In de eerste missies wordt ons verteld dat de vijand onaardig was, en we moeten zijn hoofd losschroeven om te stoppen met dit aanstootgevende bedrijf te doen. Oké, we verzamelen snel het leger, gaan, verslaan, winnen. Is het nodig om troepen correct te bouwen? Nee, we worden al gezegd door directe tekst – maak tanks en crush. Of bouwschepen en zinken. U hoeft alleen op de knoppen te drukken. De rest heeft blijkbaar een nog meer “opgevangen” commando bedacht.

In missies worden we bevolen om de vijand gewoon dichter bij de finale te vernietigen, maar hoe – ze stellen ons in staat om zelf te beslissen. Maar tegelijkertijd laten ze doorschemeren dat we een experimenteel wapen hebben dat levert. En dat. Probeer het. Minstens één keer. Dus je bouwt een epische tank, verzamelt er een menigte kleine jagers voor en ga naar buigen.

Nog een pad, maar waar

De situatie is compleet anders in de multiplayer. Uitgeputte en onevenwichtige gevechten worden hier niet meer gevonden. Als u uw tientallen bommenwerpers stempelt, merkt de vijand dit niet op en begint de luchtverdediging en jagers te klinken? Met alle andere gaten en diepste gaten van de campagne, zul je hier niet ontmoeten.

In tegenstelling tot het eerste deel, in de tweede strijd, was één op één echter niet meer zo indrukwekkend en episch. Kaarten, alsof onder invloed van de hypnotiserende blik van David Blain werden gekocht, werden klein en geschikt voor Batalya in Starcraft of Warcraft. En dit is verwant aan het spel van “beschaving” op een delta-aanval van Counter-Strike. Ja, en langdurige gevechten worden niet langer verkregen, gebruikers zijn gewend om zo snel mogelijk aan te vallen.

Maar één -on -One e -sportsmen vechten nu. De rest zal veel interessanter zijn om deel te nemen aan de gevechten van het team. Waar aan elke kant drie of vier deelnemers zijn.

Het begin in massale gevechten is klassiek: je team enerzijds, vijand – anderzijds. Maar er zijn geen tientallen meters tussen u die gemakkelijk binnen enkele seconden kunnen worden overwonnen. Nee, op de meeste lokale kaarten naar de vijand, beweeg zo lang dat het soms gemakkelijker is om de basis een beetje dichterbij te brengen, zodat je sneller troepen kunt maken en intieme plaatsen met vijanden kunt plaatsen. En dankzij zulke vrij grote gebieden verschijnen er speciale tactieken.

Schets

Er zijn drie breuken beschikbaar voor netwerkgevechten. En elk, zoals gewoonlijk, heeft zijn eigen sterke en zwakke punten. Sommigen kunnen zeer krachtige grond robots maken, die eens in de vijf van de “commandant in Chief” zelf. Anderen onderscheiden zich door mobiliteit – ze hebben geen vloot, maar bijna alle apparatuur kan door het water zwemmen. De derde is een beetje integendeel. Hun schepen kunnen aan land gaan.

De partijen verschillen echt sterk. En tegelijkertijd heeft elk veel tactieken. Het bovenstaande – zeer voorwaardelijke “deugden”. Er zijn er eigenlijk veel meer van. En daarom strategieën – tientallen. En met teaminteractie, en bij alle honderden.

En om het te illustreren, zal ik je vertellen over een herinnerd duel. Dus een kaart waarop Er is geen manier over de grond of water Van de basis van het ene team naar het andere. De enige optie is om door de lucht te bewegen. Bovendien zijn er, naast de afgrond die tegenstanders scheidt, ook veel kleine “eilanden”, die vol zijn met resource -punten. Dus spelers moeten elkaar constant in het midden rijden, zodat niemand zich daar zou kunnen vestigen en naar de leiders kan gaan.

De strijd begon, de geallieerden worden langzaam herbouwd, ik ook. Een van de kameraden legt onmiddellijk drie luchthavens. Hij zal een overmaat hebben. De tweede gaat blijkbaar ook iets soortgelijks doen. Ik besloot de zaak niet tot het punt van absurditeit te brengen en niet actief naar de luchtvaart te gaan. De vijand staat tenslotte waarschijnlijk op deze kaart een stel jagers en luchtverdediging, die volledig nutteloos zijn tegen grondtechnologie. Als je een tankleger maakt, kun je het heel gemakkelijk winnen.

Dit is slechts de vraag – hoe u apparatuur door de kloof kunt transporteren? Ze zal zelf niet in staat zijn om weg te komen, transporteurs zullen waarschijnlijk sterven aan jagers die langzame schepen zullen aanvallen, zoals een kudde roofdieren op een ademloos slachtoffer.

Daarom neem ik mijn toevlucht tot de sluwe tactieken van mijn factie. Ze weet hoe ze een gigantisch pistool moet maken dat schiet. troepen. Zoals in rode waarschuwing 3, onthoud? Alleen hier produceert deze machine ook apparatuur. Letterlijk vijftien seconden om te wachten – en de landing is klaar.

Maar er is één probleem. Zich lange tijd naar dit kanon ontwikkelen. En daarom ga ik diep in de verdediging. Bouw tien luchtverdedigingssystemen, overal waar ik schildgeneratoren plaats en de ontwikkeling van de wetenschap versnellen. En wanneer een bondgenoot al honderd vliegtuigen heeft, zal ik geen louche robot vinden. Op de een of andere manier beschadig ik echter nog steeds de vijand. Zet raketmijnen, die niet -stop verbranden aan de basis. De schade is klein, maar constant.

Nou, terwijl ik ter verdediging ben, bedekken bondgenoten me. Ze vechten voor “eilanden” en middelen. En toen het pistool was voltooid, en de vijand gewoon naar onze basis vloog en hier al mijn kracht reed, stuurde ik hem vijftig tanks meteen naar hem toe. Onmiddellijk begon een kameraad door de flank te breken, een luchtbataal begon in het midden. Nou, ten slotte heb ik nucleaire raketten besteld. Over het algemeen, sluwheid en de juiste combinatie van klassen, hebben we de strijd gewonnen.

En dit is maar één voorbeeld. Vecht in Supreme Commander 2 Verrassend divers. En soms verschillen ze van elkaar gewoon dan alleen maar erkenning. In Starcraft 2 zijn er bijvoorbeeld ook veel tactiek. Maar daar is alles meestal bekend en deels hetzelfde. En een goede speler herinnert zich gewoon wat te doen in het geval van A, wat in het geval van B, C of D. Maar in strategie van Gas aangedreven spellen Dit gebeurt niet. Hier is elk gevecht speciaal. Tenminste soms duurt het gevecht langer dan een uur.

Dus als je op het netwerk wilt vechten en koopt Supreme Commander 2 Omwille van het teamgevechten, dan wensen we je veel succes. De keuze is correct gemaakt. Maar als de campagne geïnteresseerd is, de voortzetting van het verhaal, de plot zelf en de gevechten met de computer, dan is het beter om je blik op iets anders te veranderen. Als een spel is ze niet goed.

Voordelen: Een uitstekende netwerkmodus die tegenwoordig geen concurrenten heeft.
Nadelen: Stomme plot;niet -non -reflecterende en vreselijke afbeeldingen;Saaie campagne.